Romanez

Laat in de avond van zaterdag 8 maart, kwamen we bij Iona thuis in Amsterdam bij elkaar. Daar stond het busje, dat al onze harten een slag liet overslaan; een Volkswagen camper uit vervlogen tijden. Het was of we spontaan gevangen werden in de ultieme droom van een zigeunerband.

Al snel waren we op weg naar het ouderlijk huis van Iona, Huis Voorstonden, en de droom ging verder. Na een gezellige ontvangst, kropen we onze vorstelijke bedjes in; Iona in haar hemelbed en Hansje en ik in de sfeervolle logeerkamer, voorzien van een vleugel. Na een heerlijke nacht ging al vroeg de wekker en we maakten ons klaar voor het optreden, niet ver er vandaan.

Eenmaal in weer in het busje, zagen we Huis Voorstonden achter ons kleiner worden, en nadat we de hekken uit waren gereden, waren we goed en wel op weg. Onderweg pikten we Elisabeth op in Zutphen en al vlug naderden we Huis Ruurlo, een kasteel dat niet te missen valt tussen de bomen. Daar, in de Oranjerie, werden druk voorbereidingen getroffen voor het feest en pakten we onze spullen uit. Met zijn vieren speelden we de blaren op onze vingers en de sterren van de hemel.

Hoewel we eigenlijk nog een verwen-dagje voor onszelf in gedachten hadden, waren we na afloop meer dan klaar om op huis aan te gaan. Na een lunch bij Iona's ouders, werd er nog even naar de paarden gekeken, voordat we richting Amsterdam gingen. Iedereen pakte haar spullen bij elkaar en dat was dan dat.

Nog één keer zaten we met zijn allen in de VW camper op weg naar het station en daarna gewoon de trein.